23 Nisan 2019
Home » Düşünsel (page 2)

Düşünsel

Kişisel yazılar(ımız)!

Plüton

Plüton

Yılmaz Özdil’den… Yolunuz Dalaman’a düşerse, Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü’ne bir uğrayın lütfen… Orada bir bina var. Gar binası. Pencereleri gişe… Ama tren mren yok. En yakın tren yolu, kilometrelerce uzakta. Çünkü, Mısır Hıdivi Abbas Hilmi Paşa, ava çok meraklıymış… Dalaman, o zamanlar ideal av yeri… Tapusu da, o zamanlar Paşa’nın. İki …

Devamını oku »
Paradigmanızı (Zihin Haritası) Değiştirmek Zor Değil!

Paradigmanızı (Zihin Haritası) Değiştirmek Zor Değil!

Önemli bir toplantıda cep telefonuyla bağıra bağıra konuşan bir kişi garibinize gidiyorsa, paradigmanizi değiştirmeden onu değerlendirdiğiniz için, siz yanılıyorsunuzdur. Örneğin trende giderken, bir baba, 3 evladıyla oturup, sürekli ağlayan çocuklarına hiç, susun, demeden yolculuğa devam ettiğinde; siz ona ne gamsız adam, diyebilirsiniz. Ama sorsanız, onlar hastaneden geliyorlardır ve bir saat …

Devamını oku »
Amerikalılara Dikkat!

Amerikalılara Dikkat!

Sunay Akın’ın “Onlar Hep Oradaydı” isimli kitabından günümüzün koşullarına uyan bir alıntı: 1957 yılında Amerika’nın güneyine araştırma yapmak üzere üs kuran Nasa’yı bir gün küçük bir Kızılderili çocuk fark eder ve koşa koşa epeyce uzakta bulunan kamplarına gidip Büyükbabasına haber verir. -Büyükbaba, beyaz adamlar gelmiş, aşağıdaki vadide gördüm… Çok kalabalıklar …

Devamını oku »
Plastik, Kağıt, Cam ve Metal Atıkları Çöpe Atmayalım

Plastik, Kağıt, Cam ve Metal Atıkları Çöpe Atmayalım

Ne yazık ki dünyayı öldürdükçe çevreye olan duyarlılığımız artıyor, ya da mecburen duyarılı olmaya çalışıyoruz. Ben de çevreye duyarlı olduğunu düşünen insanlardan biriyim. Kendimce bulduğum bir yöntemi sizinle paylaşmak istedim. İzmir, Bornova’da yaşıyoruz. Sevgili belediyemiz çöplerimizi ayrıştırmadan topluyor. Her şey çöp yani! Aynı zamanda bazı insanlar da elleriyle çöpleri ayrıştırıyor, …

Devamını oku »
Mevlana'dan: Sonsuz Bir Karanlığın İçinden Doğdum

Mevlana’dan: Sonsuz Bir Karanlığın İçinden Doğdum

Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum. Işığı gördüm, korktum. Ağladım. Zamanla ışıkta yaşamayı öğrendim. Karanlığı gördüm, korktum. Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi… Ağladım… Yaşamayı öğrendim. Doğumun, hayatın bitmeye başladığı an olduğunu; aradaki bölümün, ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğendim. Zamanı öğrendim. Yarıştım onunla… Zamanla yarışılmayacağını, zamanla barışılacağını, zamanla öğrendim… İnsanı öğrendim. Sonra insanların içinde …

Devamını oku »
error: