24 Şubat 2020

Düşme Satırlarıma…/Ki Sen Düştükçe Ben Kanıyorum…

Düşme Satırlarıma.../Ki Sen Düştükçe Ben Kanıyorum...

Pılını pırtını toplayıp zamanın

Akreple yelkovanın gözüne çarpıyorum tutam tutam yanlızlığı ..
Saliseleri susturmaya yelteniyor içimdeki çocuk ..

Oyuncaklarla evcilik oynamak için geç artık

 

Düşme Satırlarıma.../Ki Sen Düştükçe Ben Kanıyorum...

 

Şimdi kapısı aralı cümlelerle oynuyor vurgun anlarım…

Lisanı bozuk bir masal bulanıklığında yokluğun..

Varlığını ispatlamak için ne kadar didinsen boş.

 

Düşme Satırlarıma.../Ki Sen Düştükçe Ben Kanıyorum...

 

Sen bile kurtaramazsın artık seni…

Silip atıyorum beynimdekileri

Fırtına yemiş yanlarımı ayakta tutuyorum

 

Düşme Satırlarıma.../Ki Sen Düştükçe Ben Kanıyorum...

 

Satırdan satıra çarpan kuşun kanat çırpınışlarını seyre dalıyorum..

Baharı beklerken avuçlarıma düşen sararmış yaprakları bağrıma basıyorum..

 

Düşme Satırlarıma.../Ki Sen Düştükçe Ben Kanıyorum...

 

Seni yazdıkca ismimin yanına

Ben siliniyorum..

Yoruldum payıma ”sen” leri üleştirmekten..

Düşme Satırlarıma.../Ki Sen Düştükçe Ben Kanıyorum...

 

İsmin dolanmasın artık kalemime

Düşme satırlarıma…

Çatık kaşlı bir türkü gibi silip süpürme mutluluğumu..

Şimdi sana ilişik hayata sen harici nefesler eklemekteyim.

Yangın kokan gözlerinden içip kül rengi ezaları…

Hakkında Emre

Tam bir teknoloji aşığı, yazılım, donanım meraklısı ve sıkı bir web geliştiricisiyim. Tecrübe ve birikimlerini güncel teknolojik gelişmeler ışığında daha geniş kitlelere ulaştırabilmek adına yildirmaz.org ‘da devam ettiriyorum.
error: