Düşme Satırlarıma…/Ki Sen Düştükçe Ben Kanıyorum…

Pılını pırtını toplayıp zamanın Akreple yelkovanın gözüne çarpıyorum tutam tutam yanlızlığı .. Saliseleri susturmaya yelteniyor içimdeki çocuk .. Oyuncaklarla evcilik oynamak için geç artık     Şimdi kapısı aralı cümlelerle...

Ve Biz kandırdık ayrılıkları…

Kalır gibi gidişlerini izledim önce... sonra gider gibi kalışlarını... ve anladım ki ne sen gidebiliyorsun ne ben kalabiliyorum. Öyle bir hayat yaşıyoruz ki şimdi;...

Bir çığlık var içimde atamadığım!

Bir Çığlık var içimde atamadığım Hem kazanmışlığın mutluluğun arkasından geleninden en çoşkulusundan Hemde kaybetmişliğin acının ta en derininden kopanından Öyle içten öyle çoşkulu ama bir türlü atamadığım. Titeyen...